KONTAKT

MAIL: PRUS@PRUSOWIE.PL


Licznik



HISTORIA WARMII I MAZUR

Filmy


SŁAWOMIR KLEC PILEWSKI
ZIEMIA PRUSÓW


TERRA INCOGNITA - ZIEMIA NIEZNANA

NIEZNANA, ZAKAZANA HISTORIA EUROPY


SPIS ROZDZIAŁÓW
Z numerem strony

I.   Wstęp 1
II.   Przedmowa 2
III.   Kim byli Prusowie 8
IV.   Potomkowie Prusów, Kurpie 19
V.   Pruska archeologia, handel i wyroby 21
VI.   Prawo i religijne wierzenia Prusów 41
VII.   Sposób życia Prusów 45
VII.   Kim byli Prusowie w historii europejskiej kultury 47
IX.   Niepokorni Prusowie-potęga na Bałtyku i na lądzie 52
X.   Bitwa o Resję-podbój Prus 62
XI.   Pierwsze Prusów powstanie 1242-1249 71
XII.   Sytuacja przed drugim Prusów powstaniem 76
XIII.   Drugie Prusów powstanie 1260-1274 83
XIV.   Kontynuacja Prus podboju 1274-1283 89
XV.   Europa handluje niewolnikami-Prusami 92
XVI.   III-cie Prusów powstanie 1397-1466 94
XVII.   Towarzystwo Jaszczurcze 96
XVIII.   Przygotowania do bitwy 99
XIX.   15 lipca 1410 Bitwa pod Grunwaldem. 102
XX.   Chorągiew Chełmińska 112
XXI.   Po bitwie 117
XXII.   Związek Pruski 120
XXIII.   Wojna Trzynastoletnia 1454-1466 123
XXIV.   Przymusowe wysiedlenia 132
XXV.   Pruscy “wypędzeni” 133
XXVI.   Prusowie-poddani Krzyżaccy i Prus Książęcych. 133
XXVII.   Zanik Prusów 138
XXVIII.   Spis Prusów-herbowych. 139
XXIX.   Herb Prus 140
XXX.   Herb Prus I, II, III 145
XXXI.   Herb Prus I 149
XXXII.   Herb Prus II 155
XXXIII.   Herb Prus III 157
XXXIV.   Nazwiska pruskich rodów o nieustalonych herbach 160
XXXV.   Prusowie z odmianami hrebów 164
XXXVI.   Herbarz 171
XXXVII.   Dodatkowa lista 185
XXXVIII.   Kurpiowie 186
XXXIV.   Kurpiowskie herby- znaki bartne Prusów 191
XL.   Kurpiowscy potomkowie Prusów 193
XLI.   Czy prawda przeciwko prawdzie ? 198
XLII.   Legenda założenia Kijowa i Rusi Kijowskiej 202
XLIII.   Czy głuchych można przekonać ? 212
XLIV.   Lepiej być krzywdzonym niż krzywdzącym. 216
XLV.   Kultura kontra cywilizacja 220
XLVI.   Pruskie “Ojcze Nasz” Tawa Nouson 224
XLVII.   Wybitni Prusowie 227
XLVIII.   Historia biskupa Wojciecha 230
XLIX.   Inne Towarzystwo Jaszczurcze i Bitwa podGrunwaldem 237
L.   Kalendarium 240
LI.   Riposta Prusa-Szlachcie Polskiej 259
LII.   Konfederacja Prusów 271
LIII.   Kamienie od neolitu do średniowiecza 280
LIV.   Kamienna broń Staropruskich wojów 284
LV.   Zakończenie 289

PUBLIKACJE
<< Wybitni Prusowie home

Ostap Hohoł hetman kozacki - Eustachy Janowski
Herb Jastrzębiec i Janina



O czym niechętnie piszą historycy.

Ostap Hohoł urodził się w Gogolii na początku XVII wieku, herbu Janina (herb używany zamiennie do herbu Prus, przez Prusów zamieszkałych we wsi Janina i okolicy zamieszkałej przez Prusów ziemi sandomierskiej, póżniej rozproszonych), prawdopodobnie jest to rejon Łetyczowski na Podolu a dzisiaj rejon Chmielnicki, zmarł 09. 01. 1679 roku w Dimer, pochowany został w Międzygórskim manastyrze niedaleko Kijowa. Był wyznania prawosławnego. Potomków jakich zostawił to synowie Prokop, Ilia i corka Anastazja.

Na początku 1654 roku kieruje podolskimi pułkami, mogilewskim i podniestrprowskim. Stanowisko hetmana prawobrzeżnej Ukrainy uzyskał od Bohdana Chmielnickiego. Buławę odziedziczył po Michale Hanenko a jego następcą był Jerzy Chmielnicki. Syn Ostapa Prokop miał dwóch synów Fiodora i Iwana, którzy nie znależli miejsca w Ławach kozackiej starszyzny. Skończyli oni Kolegium Kijewsko-Mogilewskie i zostali księżmi. Iwan zmienił imię na Jana i dla tradycji przyjmuje nazwisko Janowski. Syn jego Demian również zakłada habit księdza. Prawnuk Ostapa Panas, pisarz myrgolowskiego kozackiego pułku zaczął domagać się odnowienia szlacheckiego dyplomu. W roku 1788 uzyskuje tytuł szlachectwa na podstawie przedstawionego dyplomu Ostapa Hohoła - Janowskiego i od tej pory posiada podwójne nazwisko Gogol-Janowski. W rodzinie syna Panasa Wasyla 1-go kwietnia 1809 roku urodził się syn Nikołaj i od tego momentu w rodzinie rozkwita pisanie komedii.

Pierwsze wspomnienia o Ostapie pojawiają się w 1648 roku kiedy zaczeła się wojna ukraiństwa przeciwko polskiemu pańsko-szlacheckiemu ciemiężeniu. Był on wśród powstańców na wschodzie, ówczesnego podolskiego województwa. Tam też stworzył kozacki zagon, który wkrótce przerodził się w pułk. Po odejściu z Podola głównych sił Bohdana Chmielnickiego Ostap Hohoł stał się głównym podolskim strażnikiem, organizując narodowy opór przeciwko polskiej szlachcie.
Z tego to czasu polscy pisarze, opisują pułkownika Ostapa uważając jego za świnopasa który rozmawiał tylko rozbojem, mówiąc też, skąd ta jego wojowniczość, sprytność i chytrość. No cóż był Prusem i niewątpliwie w rodzie pozostała u niego pamięć jak skończyło się III-cie Prusów powstanie.

Ale dobre wykształcenie Hohoła niestety nie było im znane jak również jego doświadczenie. Jedno i drugie pozwoliło na to, że powszechny mir uzyskał wśród kozackiej starszyzny.
A nade wszystko wpływ miała szabla której z rąk nigdy nie wypuszczał a w ręku pułkownika była postrachem dla całej szlachty na Podolu. W styczniu 1654 roku na kozackiej radzie Periaśliwskiej, uchwalił strategię Bohdana Chmielnickiego. Po jego śmierci kiedy 18-to letni hetman Jurko Chmielnicki, ukraińskimi wolnościami ustąpił moskiewskiemu carowi, było to ku wielkiemu niezadowoleniu kozackiego wojska, które stało wtedy przy granicy Polskiej Korony.
W roku 1672 Podole poszło pod panowanie Turków a Ostap Hohoł razem z Doroszenką znależli się w tureckim obozie. Oburzenie miejscowej ludności tureckim jarzmem spowodowało, że uzyskany autorytet Doroszenki na walce z Polakami został przez niego utracony.

Kiedy w lutym 1674 roku zjawia się wojsko kozackie lewobrzeżnego hetmana Samojłowicza, Ostap Hohol zamiast z nim wojować, składa wierność moskiewskiemu carowi. Niespodziewanie kozacy Samojłowicza wraz ze strzelcami moskiewskimi odstępują za Dniepr a na Podole przybywa armia nowo wybranego polskiego króla Jana III Sobieskiego ( Prus herbu Janina). Ostap Hohol wierny tylko sobie samemu, nawiązuje stosunki z Polską koroną i zaprasza do Mohylewa polskich parlamentariuszy, żeby wkrótce z Doroszenką znowu przejść na stronę Turków. W pażdzierniku 1674 razem z podolskim i bracławskim pułkiem Ostap Hohol przechodzi na stronę polskiego króla. Turcy z Doroszenką wyzywają jego zdrajcą, a król Sobieski wyznacza jego na hetmana prawobrzeżnej Ukrainy.
Król Sobieski nadaje Ostapowi, jego żonie a po śmierci jego synowi Prokopowowi szlachectwo wraz z herbem Jastrzębiec, oraz wieś Olchowiec, dzisiaj wieś Wielchowiec Chmielnickiego obwodu.

W wojnach w których Ostap Hohoł uczestniczył nie sposób wszystkie wymienić, nieustające wojny z Tatarami, Turkami, nie pozwoliły czasowo jemu na jakiekolwiek gospodarowanie się a wogóle niewiadomo czy kiedykolwiek odwiedził swój majątek. Pomimo, że w ciągu 17-tu lat pułkownikowi udawało się zbrojnie i chytrością bronić Podole to w maju 1675 roku terytorium zostało napadnięte przez Turków Paszy Ibrahima, a w następstwie miasta Mohilew i Raszkin zostały spalone a stosunki z Polakami uległy pogorszeniu. W marcu 1676 na radzie starszyzny Ostap zażądał lojalności jako hetmanowi zadnieprowskiemu i w sierpniu z resztkami pułku po bitwach z Turkami przechodzi na lewy brzeg Dniepru.

Polska po zawarciu pokoju z Turkami w pażdzierniku 1676 roku oddaje Podole Turkom. Dla kozaków Ostapa Hohoła przeznaczono starostwo dimerskie na Kijowszczyżnie. Przenosiny były dla nich bardzo trudne, Ostap Hohoł rozpoczyna rozmowy z Samołojwiczem, zrzeka się buławy i składa przysięgę carowi. Samojłowicz niedowierzając Ostapowi niczego jemu nie przyrzeka a on nie otrzymując pomocy dla swoich kozaków zostaje w Dimerze jako hetman. Jeszcze w 1678 roku zdobywa miasto Czyhyryn, ale kozacy Polakom byli tylko potrzebni do walki z Turkami.
Ciężko chory życzy być pochowany w kozackim meżyirskim monastyrze niedaleko Kijowa. Przed śmiercią podarował monastyrowi starą ewangelię wydaną w 1644 roku we Lwowie, dedykacja świadczy że nabyta została w 1661 roku wspólnie z żoną Ireną, synami Prokopem, Ilią i córką Anastazją, kiedy synowie wstępowali do Lwowskiego Uniwersytetu. Ewangelia razem z Zaporożcami znalazła się na Kubaniu i znajduje się w Archiwum Krasnodarskiego Kraju.

Wśród Kozaków było wielu Prusów, którzy zamiast klepać biedę wśród Polaków, ciągle udowadniać swoje szlachectwo, żyć w ograniczeniach, woleli Kozacką wolność która była kontynuacją wolności Prusów, chociaż była ona trudna i krwawa pomiędzy Imperium Ottomańskim, Carską Rosją i bezwzględnym okrucieństwem, zachłannością rusko- polskiej magnaterii. To były pierwsze kroki do stworzenia państwa ukraińskiego z ogromnym zaangażowaniem Prusów. Dzisiaj mamy na Ukrainie wiele polsko brzmiących nazwisk, które są w większości nazwiskami Prusów.

MAIL: PRUS@PRUSOWIE.PL


Początek Strony