PUBLIKACJE
PUBLIKACJE
PUBLIKACJE
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA

KONTAKT

MAIL: PRUS@PRUSOWIE.PL


Licznik


FILM

KAMIENIE NA SZANIEC PAMIĘCI PRUSKICH LUDÓW

Całe pokolenia pruskich wojowników
Walczyły i ginęły w obronie swojej ziemi,
Wiary , rodziny i własnej godności
Choć długo odpór dawały to uległy
Pod naporem potężnych najeźdźców
Kości bezimiennych obrońców
Leżą gdzieś w ziemi bez grobu
Ich dusze błąkają się po polach, lasach i łąkach
I czekają aż ktoś, a wielu takich trzeba
Wydobędzie ich z niebytu historii
Jeśli grobów brak
To musi być takie miejsce
Gdzie można by zapalić ognik świecy
Na znak, że pamiętamy
Usypmy kamienny szaniec pamięci
Symboliczny grób z kamieni
I niech każdy rzucony kamień będzie miejscem
Schronienia duszy jednego rycerza bez grobu
Każdy kto na szaniec pamięci swój kamień rzuci
Na zawsze część swojej duszy w nim zostawi
I połączony symbolicznie zostanie z tymi
Którzy kiedyś tu żyli, walczyli i ginęli
Pamiętać trzeba o tych którzy przeminęli
Bo jeśli my o nich pamiętać będziemy
To i o nas następne pokolenia
Pamiętać będą

październik 2011
Wiesław Kubiak- wiku

Drodzy Prusowie oraz miłośnicy historii i kultury Prusów!

    Już samo poczynienie przez Was wysiłków, które spowodowały, iż uświadomiliście sobie swoje staropruskie korzenie oraz zainteresowanie się historią i kulturą ludu, który został wymazany z mapy Europy, czyni z Was ludzi wyjątkowych, czyni z Was elitę intelektualną i mentalną, wyraźnie wyróżniającą się na tle przedstawicieli współczesnej kultury masowej, której cechami charakterystycznymi są miernota etyczna, intelektualna i egzystencjalna oraz zawoalowane i w większości przypadków nieuświadomione niewolnictwo, co dotyczy również współczesnych pseudoelit.

    Jak wielu z Was zapewne wie, na początku XIII wieku cała Europa była już zdominowana przez system feudalny, którego podstawowym fundamentem było zinstytucjonalizowane chrześcijaństwo, zaś cechami charakterystycznymi hierarchizacja i wasalizm obejmujące właściwie wszystkie obszary ludzkiej egzystencji. W owym czasie enklawą wolności pozostawały jedynie obszary północno-wschodniej Europy przylegające do południowo-wschodnich i wschodnich wybrzeży Bałtyku zamieszkane przez ludy bałtyckie i ugrofińskie, do których, przede wszystkim ze względów geograficznych, nie dotarły jeszcze „dobrodziejstwa” feudalizmu z religijnym podłożem ideologicznym. Ludy te zostały poddane militarnemu, ideologicznemu, politycznemu, społecznemu i gospodarczemu podbojowi, który w historiografii powszechnej nosi miano krucjat północnych. Podbój ów udało się przetrwać Litwinom, Łotyszom, Estończykom i Finom, natomiast z mapy Europy zostali wymazani Prusowie, na których skierowany był główny impet owych krucjat i którzy toczyli z krzyżowymi najeźdźcami najkrwawsze walki. Można zaryzykować tezę, że dzięki ich oporowi udało się przetrwać pozostałym ludom bałtyckim, szczególnie Litwinom, podobnie jak dzięki Słowianom Połabskim, przede wszystkim Wieletom, udało się na jakiś czas zahamować niemiecki marsz na wschód, co dało czas na sformowanie i skonsolidowanie państwa polskiego. Znane już ówczesnym z waleczności plemiona pruskie stawiały twardy opór najeźdźcom i zrywały się do powstań przeciw Zakonowi Krzyżackiemu i jego sojusznikom, ale ze względów obiektywnych nie miały szans zwyciężyć w tej nierównej walce przeciwko zakonowi, papiestwu, cesarstwu i wciąż napływającym krzyżowcom z niemal całej Europy. Przegrali, ale przetrwali. Wielu z nich zginęło w walkach, część, po fali krzyżackich przesiedleń, uległa germanizacji, część uszła do krajów sąsiednich, na Mazowsze, na Pomorze i do innych krain polskich, ale także na Litwę, a nawet do krain ruskich. Dziś ich potomkowie są rozsiani po całym świecie, a niektórzy z nich, właśnie ci wyjątkowi, poszukują i odkrywają swoje staropruskie korzenie. Paradoksalnie, tragedia ludu pruskiego jest dziś szansą na spotkanie się i współdziałanie tychże wyjątkowych ludzi, albowiem tylko osoby wyjątkowe czynnie poszukują swych korzeni i swojej tożsamości, tylko ludzie wyjątkowi interesują się dziejami ludu, który oficjalnie i w powszechnej świadomości od dawna nie istnieje, zaś samo poszukiwanie jest przecież cechą charakterystyczną człowieka mądrego. Mądry bowiem poszukuje, głupi zaś bezkrytycznie przyjmuje, to co mu inni powiedzą.

    Zatem inicjatywą naszą jest wskazanie miejsca, w którym mogliby się spotkać ludzie, którym bliska jest przede wszystkim wolność, ale także takie wartości jak uczciwość, szczerość, honor, przestrzeganie ustalonych zasad i chęć poznania, tak rzadko spotykane we współczesnym świecie zdominowanym przez obłudę, manipulację, bezrefleksyjność i prymitywną konsumpcję. Wiemy, że tacy ludzie są i choć jest ich stosunkowo niewielu, to jednak są i warto aby mogli się spotkać. To wartość sama w sobie. Chcielibyśmy aby spotkali się przy „Staroruskim Dębie”, aby, rozmawiając o historii i kulturze Prusów, poznawali się wzajemnie, a w konsekwencji podejmowali wspólne działania, nie tylko na rzecz popularyzacji i odkłamywania skomplikowanych i tragicznych dziejów Prusów, ale także w innych obszarach życia. Dlaczego nazwa „Staropruski Dąb”? Ano dlatego, że dąb właśnie w kulturze staropruskiej miał znaczenie szczególne. Ponadto, jest symbolem trwałości, długowieczności i siły więzów międzyludzkich.

    Nie chcemy naszej działalności identyfikować z jakąkolwiek ideologią, czy to świecką, czy to religijną. Wiemy bowiem, że nadmierna ideologizacja życia prowadzi do zbrodni na wielką skalę, czego doświadczyli również Prusowie. Jednocześnie odcinamy się od tradycji krzyżackiej oraz tradycji związanej ze zgermanizowanymi Prusami pokrzyżackimi, która to tradycja zawłaszczyła nazwę Prusy – można powiedzieć, że najeźdźcy i oprawcy ukradli ją swoim ofiarom. Blisko nam natomiast do tradycji związanej z kulturą sarmacką i I Rzeczpospolitą u szczytu jej rozkwitu i potęgi, jedynego okresu potęgi Polski w jej historii, gdyż tam wartością najwyższą była wolność, wolność, za którą Prusowie walczyli i za którą ginęli.

    Na początek chcielibyśmy, aby miejscem naszych spotkań było forum dyskusyjne, jednakże tę formę komunikacji uważamy za dalece niewystarczającą. Uważamy, iż kolejnymi krokami, jakie należy podjąć w dalszej perspektywie powinny być spotkania na żywo oraz podejmowanie wspólnych przedsięwzięć. Nie przewidujemy formalizowania „Staropruskiego Dębu” jako stowarzyszenia, czy też innej formy prawnej, albowiem nie widzimy takiej potrzeby. Natomiast dopuszczamy formalizację działań przy okazji konkretnych projektów realizowanych przez osoby z kręgu „Staropruskiego Dębu”. Co do zasady, stawiamy na jakość, a nie na ilość uczestników naszego gremium. Szanując prywatność każdej z osób, będziemy od każdego nowego uczestnika oczekiwać zobowiązania do zachowania w tajemnicy wszelkich danych osobowych innych uczestników, które będą mu udostępnione. Na forum nie wprowadzamy sztywnych ram odnośnie tematyki rozmów. Siłą rzeczy zapewne w znacznym stopniu będą one dotyczyły historii i kultury Prusów, ale nie musimy się do tego ograniczać. Chcemy przyciągnąć osoby rozumne i kulturalne, czyli po prostu ludzi z klasą, co pozwoli na wymianę poglądów w różnych sprawach, nie tylko na odpowiednim poziomie merytorycznym, ale i na odpowiednim poziomie kultury osobistej.

    Zapraszamy zatem do Loży „Staropruski Dąb”, a tym samym do zaakceptowania zasad i zarejestrowania się. Rzecz jasna, liczymy na osoby aktywne, a nie biernych czytelników.

    Zasady do zaakceptowania przy rejestracji w Loży Staropruski Dąb:

Zainteresowana osoba pisząc esej, zapytanie z wątkiem do dyskusji, opinię na temat historii, i tym podobne, będzie wpisana do Loży Staropruski Dąb. Rejestracja upoważnia ją do dyskusji, zabierania głosu przy innych wpisach w Loży Staropruski Dąb.

Zobowiązuje się w publikacjach do zachowania kultury osobistej, szanowania prywatności wszystkich uczestników i do bezwzględnego zachowania ich danych osobistych. Publikacje będą bez poprawek i cenzury.

Nieprzestrzeganie zasad spowoduje wstrzymanie uczestnictwa w Loży Staropruski Dąb.

Zgłoszenie pod adres: prus@prusowie.pl



MAIL: PRUS@PRUSOWIE.PL


Początek Strony